جشنواره روایت های دانشجویی جنگ
بعضی روزها تنها در تقویم باقی نمیمانند؛ در ذهن، زندگی و خاطره جمعی یک ملت ادامه پیدا میکنند. روزهایی که معنای خانه، امنیت، دوری، امید و حتی جریان عادی زندگی را تغییر میدهند. «جشنواره ایران» با همین نگاه شکل گرفته است؛ فرصتی برای ثبت و بازتاب تجربههایی که شاید در میان خبرها کمتر شنیده شدهاند، اما بخش مهمی از روایت این سرزمین هستند.
جشنواره ایران چیست؟
جشنواره ایران یک رویداد فرهنگی و هنری با محوریت ثبت روایتهای انسانی و اجتماعی از روزهای جنگ است. این جشنواره تلاش میکند فضایی فراهم کند تا دانشجویان و دیگر صاحبان تجربه و اندیشه، آنچه را دیدهاند، شنیدهاند یا زندگی کردهاند، در قالب آثار خلاقانه بیان کنند.
در اینجا تنها رویدادهای بزرگ و روایتهای رسمی اهمیت ندارند. گاهی یک تماس کوتاه، یک صندلی خالی در دانشگاه، مسیر ناتمام بازگشت به خانه، اضطراب یک خانواده یا امیدی کوچک در دل روزهای دشوار، میتواند تصویری عمیقتر و ماندگارتر از یک دوره تاریخی بسازد.
هر اثر، بخشی از حافظه جمعی ماست؛ حافظهای که اگر نوشته، تصویر یا روایت نشود، ممکن است بهتدریج در هیاهوی اتفاقات فراموش شود.
چرا روایتکردن اهمیت دارد؟
جنگ فقط در جبههها و گزارشهای خبری رخ نمیدهد. اثر آن وارد خانهها، دانشگاهها، روابط انسانی و زندگی روزمره میشود. هر فرد، جنگ را از زاویهای متفاوت تجربه میکند و همین تفاوتهاست که میتواند تصویری واقعیتر و انسانیتر از آن روزها به وجود آورد.
روایتکردن به معنای تکرار رنج نیست؛ تلاشی است برای فهمیدن، به خاطر سپردن و ساختن پلی میان تجربههای شخصی و حافظه تاریخی جامعه. بعضی روایتها از ترس میگویند، بعضی از فقدان، برخی از همدلی و مقاومت و بعضی دیگر از ادامهدادن زندگی در شرایطی که همهچیز نامطمئن به نظر میرسد.
جشنواره ایران میخواهد این صداهای متفاوت را کنار یکدیگر قرار دهد؛ نه برای ارائه یک روایت واحد، بلکه برای شکلدادن به تصویری چندصدایی از آنچه بر مردم این سرزمین گذشته است.
چه آثاری در جشنواره جای میگیرند؟
این جشنواره از آثاری استقبال میکند که با نگاهی صادقانه، خلاقانه و انسانی به تجربههای مرتبط با جنگ و پیامدهای آن میپردازند. این آثار میتوانند از دل یک تجربه شخصی، مشاهده اجتماعی، خاطره خانوادگی یا دغدغهای درباره ایران برخاسته باشند.
ممکن است اثر شما روایتی از یک روز مشخص باشد؛ تصویری از شهری که ناگهان تغییر کرده، گفتوگویی که هنوز در ذهنتان باقی مانده یا احساسی که پیش از آن تجربه نکرده بودید. مهمتر از پیچیدگی فرم یا امکانات تولید، صداقت روایت و زاویه دید منحصربهفرد شماست.
برای ثبت یک تجربه ارزشمند، همیشه به تجهیزات حرفهای یا داستانی پرحادثه نیاز نیست. گاهی سادهترین روایتها، نزدیکترین و ماندگارترین تصویر را از یک دوره میسازند.
جشنوارهای برای شنیدن صداهای کمتر شنیدهشده
یکی از اهداف اصلی جشنواره ایران، فراهمکردن فرصتی برای دیدهشدن روایتهایی است که معمولاً در حاشیه باقی میمانند. روایت دانشجویی که از دانشگاه و دوستانش دور مانده، خانوادهای که با اضطراب روزهای جنگ زندگی کرده، فردی که عزیزی را از دست داده یا کسی که در میان تمام دشواریها تلاش کرده زندگی عادی را ادامه دهد.
این روایتها شاید شخصی به نظر برسند، اما وقتی در کنار یکدیگر قرار میگیرند، بخشی از تجربه مشترک یک نسل را میسازند. تجربهای که ثبت آن میتواند به شناخت بهتر امروز و گفتوگویی عمیقتر درباره آینده کمک کند.
سهم شما در این روایت جمعی
جشنواره ایران دعوتی است برای نوشتن، ساختن، ثبتکردن و به اشتراک گذاشتن. اگر خاطره، تصویر، صدا یا روایتی دارید که فکر میکنید باید شنیده شود، اثر شما میتواند بخشی از این حافظه جمعی باشد.
قرار نیست همه روایتها شبیه یکدیگر باشند. ایران از مجموعهای از تجربهها، نگاهها، شهرها، نسلها و صداهای گوناگون ساخته شده است. جشنواره نیز زمانی معنای واقعی خود را پیدا میکند که این تفاوتها در آن حضور داشته باشند.
اگر هنوز نمیدانید روایت شما بهاندازه کافی مهم است یا نه، به یاد داشته باشید که تاریخ فقط با اتفاقات بزرگ نوشته نمیشود؛ گاهی یک خاطره کوتاه، یک تصویر ساده یا چند جمله صادقانه، چیزی را برای همیشه حفظ میکند.
ایران، روایت من و توست.
برای آشنایی با محورهای جشنواره، شرایط شرکت و شیوه ارسال اثر، به بخش «فراخوان و ارسال آثار» مراجعه کنید.